Ik heb een eenvoudige filosofie als het op e-mail aankomt: ik wil zelf bepalen wat belangrijk is. Geen automatische filters, geen algoritmes die denken dat ze me beter kennen dan ikzelf. Ik heb een hekel aan services als Outlook of GMail. Ze zijn in mijn ogen traag, onoverzichtelijk, en alles wat níet van mijn oma afkomstig is, wordt behandeld als spam en komt in mijn spam-box terecht. En mijn oma is al een tijdje dood – dus dat zegt wel wat.
Daarom gebruik ik een mail programma op mijn pc – zonder spamfilter. Alles wat digitaal mijn kant op wordt geslingerd, komt keurig in mijn inbox terecht. Nu ben ik de trotse eigenaar van mijn eigen web server, dus heb ik ook mijn eigen mail server. Die heeft wel een spam filter. Die is niet perfect maar die filtert in ieder geval de overduidelijke onzin eruit. Denk aan de “Ik ben een beroemde hacker en heb je door je webcam bekeken wat je allemaal achter je toetsenbord uitspookt” e-mails. Indrukwekkende skills, dat wel – sinds mijn webcam nog steeds onuitgepakt in de kast ligt.
Die eerste spamfilter houdt ongeveer 75% van de binnenkomende rommel tegen (kan je nagaan hoeveel hackers toegang tot die webcam hebben). Dat klinkt goed, maar dat betekent dan nog steeds dat 300 tot 500 mails mijn pc bereiken. Die komen allemaal in mijn inbox terecht alsof ze oprecht welkom zijn.
Van die 300-500 mails is minstens de helft pure phishing. “Je mailbox is vol, klik hier om je berichten op te halen”. Dat je dan vervolgens op een website in Rusland terecht komt, geschreven in Nederlands waar zelfs de gemiddelde allochtoon van schrikt, is helemaal niet verdacht of zo. Of: “Je PhotoBucket-account wordt binnenkort verwijderd als je niet opnieuw inlogt”. Wist niet eens dat dat nog bestond. Laat staan dat ik daar foto’s op heb staan.
Van wat overblijft, is een groot gedeelte pure oplichting. De Nigeriaanse prinsen zijn blijkbaar allemaal met pensioen, maar nu willen grote internationale bedrijven ineens miljoenen investeren in mijn niet-bestaande onderneming. Of heb ik blijkbaar tijdens een slaapwandel sessie meegedaan aan een loterij en ook nog eens zoveel geld gewonnen, dat ik nu zelfs heel Nigeria kan kopen. In andere woorden, het geld blijft maar mijn kant op rollen. Het komt welliswaar nooit aan, maar het rolt wel mijn kant op.
En alsof ze dat weten, zijn de laatste restjes mail bijna allemaal hardnekkige spam. Ik moet immers al dat geld ergens aan uitgeven, toch? Ware het niet dat die spam zich voornamelijk richt op, eh… laten we zeggen “persoonlijke verbeteringen”. Het moet blijkbaar allemaal groter en vooral ook langer duren. Misschien moet ik toch maar eens dat doosje van mijn webcam goed nakijken of die wel echt dicht zit en voor de zekerheid de deur van de kast dicht doen. Ik bedoel, blijkbaar weten ze iets over mij wat ik zelf nog niet eens weet. Of niet wil weten. Enfin.
Uiteindelijk, na honderden mails doorgeploegd te hebben, blijft daar dat laatste kleine restje mails over die daadwerkelijk legitiem zijn. En dat zijn er hooguit 10 tot 20. Email is namelijk vrij ouderwets – verreweg de meeste berichten ontvang ik via berichtenservices zoals WhatsApp. Niet dat ik daar nou zo blij van wordt, maar het ruis-niveau is daar gelukkig nog aanzienlijk lager dan bij de mails.
Dus als je je ooit afvraagt waarom ik niet meteen op je e-mail reageer: ik ben hoogstwaarschijnlijk nog steeds bezig met het uitgraven van je bericht uit een digitale lawine van penispompen, Russische miljonairs, valse bankmeldingen en webcamdreigingen.
