Het is heel normaal om na een vakantie anders van kleur terug te komen dan toen je vertrok. De één keert huiswaarts als een bruin gebakken broodje, de ander als een kreeft op leeftijd, en sommige mensen slagen er zelfs in om nog witter terug te komen dan dat ze vertrokken – hetgeen een prestatie op zich is. Zelf kom ik altijd redelijk gebruind terug, mede dankzij mijn royale portie melanine, maar ook omdat ik principieel alleen in de zomer op vakantie ga. Want laten we eerlijk zijn, wintersport is voor masochisten die betalen om kou te lijden.
Maar deze keer… deze keer had ik bij thuiskomst een verrassende bonus. Na een idyllische laatste dag op een jacht tussen de eilanden van Kroatië, droeg ik namelijk plots een nieuw mode-item: gigantische ronde, knalrode vlekken over mijn hele lichaam. Het leek wel mazelen op steroïden.
De oorzaak? Muggen. En niet zomaar muggen, maar van die Kroatische Special Forces muggen. Ik had mijn bril niet op maar ik ben er vrij zeker van dat die beesten getooid in leren jasjes, zonnebril, gouden kettingen en steekwapen mij te lijf zijn gegaan. Want holy crap – dit zijn geen muggenbultjes maar muggenbochels. En dat terwijl mijn bloed normaal niet eens op hun menukaart staat. Meestal vliegen ze mij straal voorbij om zich te storten op het gezelschap om mij heen, alsof ik het culinaire equivalent van tofu ben. Maar deze keer kreeg ik dus de full polkadot treatment. M’n kids waren trouwens ook slachtoffer. Alhoewel minder ernstig. Bij hun was het meer Where’s Waldo. Bij mij meer Where’s Cliff.
En het meest bizarre? Ik heb er op het moment zelf níets van gemerkt. Geen zoem, geen prik, geen “ik ga even opstaan en wapperen met een handdoek om m’n leven te redden”. Niets van dat alles. Goed, nu hadden de Mimosa’s vloeielijk gerijkt, maar toch. Pas de volgende ochtend ontdekte ik dat mijn lichaam eruitzag alsof ik het konijnenpak had gedragen tijdens een paintballwedstrijd…
Waarom Kroatische muggen ineens massaal fan van mijn bloedgroep zijn geworden, geen idee. Misschien was het de zilte zeelucht. Misschien was het mijn after-sun. Of misschien stond ik gewoon verkeerd vermeld in de muggenversie van TripAdvisor. Ik weet het niet. Het zal wel altijd een mysterie blijven. Net als waarom ik ooit iets in mijn ex zag.
Hoe dan ook: twee dagen later is de jeuk weg, de vlekken zijn geslonken, maar ik zie er nog steeds uit alsof ik middenin een meth-afkickprogramma zit.
Ach ja, voor alles is er een eerste keer.
– Cliff
