Ik word er een beetje moe van… Misschien heb ik het wel gejinxed met mijn “Lente!” post, maar ik was er heilig van overtuigd dat het echt niet veel slechter kon worden dan vorig jaar. De zomer dan. En toch, here we are. Hadden we vorig jaar rond deze tijd tenminste nog een paar droge en warme dagen waarvan sommige zelfs tropisch, zitten we nu alweer weken in wat nog het meeste lijkt op een tropische moesson. Zonder de warmte dan. Want wat die warmte betreft, lijkt het wel herfst.
Ik heb wel eens eerder gezegd dat mijn telefoon mij continu foto’s laat zien van “vandaag, x jaar geleden”. En dat ik werkelijk geen idee heb waar die foto’s vandaan komen, maar dat is een zoektocht die ik al een tijdje geleden heb opgegeven. Maar op die foto’s zie ik steevast mijzelf (en anderen) op het strand, in de zee, of op een festival. Genietend van de zon. En nu? Ik zit hier letterlijk met een dik vest aan *binnen*. Het is dat ik Poetin’s bankrekening niet wil spekken, anders had ik bekant de verwarming aangedaan.
En de vooruitzichten zijn niet veel beter. De regen en kou houdt nog wel een tijdje aan. Gisteren was ik nog even op het strand en waar je rond deze tijd overvolle stranden verwacht, liep er nu slechts een verdwaalde Duitser, verward starend naar zijn Google Maps om te controleren of hij echt op het Zandvoortse strand was aangekomen, en niet per ongeluk een afslag gemist had en zo ergens in het Noorden van Noorwegen terecht was gekomen. Want ja, zó (👌) koud was het.
Als dit zo aanhoudt, ben ik op de eerste zomervakantiedag vertrokken naar het Zuiden. Ga ik wel weer eilandhoppen of zo in Italië of Griekenland op een decadent jacht. Vinden de kids ook leuk.
Maar voor die tijd hoop ik wel dat het op zijn minst af en toe wat beter weer wordt. En bij voorkeur in of rond het weekend. Want festivals en zo. Gelukkig had ik vorig weekend nog één of ander bizar leuk feest (met circus thema) dus kan ik nog wel even voort, maar mijn innerlijke feestbeest heeft te lang opgesloten gezeten. Het wordt tijd dat die weer wordt losgelaten.
Maar goed. We gaan het zien. Vooralsnog moeten we het doen met een paar verdwaalde uurtjes zon.
– Cliff
