Winter. Kerst. Ik hou er niet van. Ik wil niet overal negatief over doen maar dit zijn gewoon niet mijn maanden. En ik vind dat ik daar best goede redenen voor heb. De meeste nare dingen in mijn leven zijn rond deze tijd gebeurd. Mijn vader overleed op 5 Januari om maar eens iets te noemen. Ik was toen 14. Kerst en oud & nieuw waren zijn feestjes. Daar maakte hij altijd een hoop werk van. Het heeft daarna nog enkele tientallen jaren geduurd voordat ik weer kon genieten van deze feestdagen.
En toen, 29 december 2019, een dag voor oud en nieuw, vond mijn (destijds) vriendin het nodig om het uit te maken. Ik herhaal het nog maar eens: een dag voor oud en nieuw. Hoe verzin je het. Ik heb toen de jaarwisseling in mijn eentje moeten doorstaan. “Doorstaan” omdat het de vreselijkste dag/nacht in mijn leven was. En het jaar daarop (nadat we weer een soort van bij elkaar waren) deed ze het nog eens dunnetjes over. Vlak voor kerst. Alsof ze het er om deed.
Gisteren, 14 december, was het hoogtepunt van de Geminiden meteorenzwerm. “Vallende sterren” in lekentaal. Dat was ook iets “van ons”. Ik heb vallende sterren altijd als iets extreem romantisch gezien. Ik weet niet zo goed waarom maar ik vond niets romantischer dan met mijn vriendin midden in de nacht op het dakterras met dikke truien en jassen aan op een ligbedje naar de vallende sterren te kijken. Zelfs voordat we bij elkaar waren, keken we “samen” naar de vallende sterren. Zij vanuit haar tuin en ik vanuit de mijne. En dan appten we elkaar iedere keer als we er één zagen.
Tot 2020 heb ik geen meteorenzwerm overgeslagen. Maar daarna keek ik er nooit meer na. Ik heb het in een eerdere post van me al eens gezegd: “The only way to recover from lost love, is to stay away from the places you were happy”. En daar valt eigenlijk ook de dingen onder die je samen deed. Stay away from the things you did together, too.
Gisteren dus. De Geminiden. In jaren waren de omstandigheden niet zo gunstig als gisteren. Geen maan. Geen bewolking. Kraakheldere hemel. En toch heb ik niet gekeken. Want, ja… De romantiek is er voor mij nu wel af.
